Ik wist niet of mijn vader kon rennen, laat staan of hij in staat zou zijn om te voetballen. Toch twijfelde ik niet om hem te vragen, en hij twijfelde gelukkig geen moment toen ik het hem vroeg.

Een voetbalwedstrijd tussen vaders en zonen, met aansluitend een documentaire over het Palestijnse voetbalelftal en een voorstelling van een teamgenoot. Samen met zijn vader. Een prachtig initiatief van onze keeper Ilay den Boer, naast het voetbal een veel geprezen theatermaker.

Zaterdag 11 februari:
Ik haal mijn vader thuis op. We hebben de voorbije dagen bovengemiddeld veel contact gehad; gesprekken over besneeuwde velden, parate hulpdiensten en andere significante zaken omtrent dé wedstrijd. Ik drukte mijn vader op het hart dat er geen topprestatie van hem werd verwacht. Op zijn beurt temperde mijn vader alle eventueel overgebleven verwachtingen.

Bij aankomst op sportpark De Schinkel schrikken we allebei van het besneeuwde veld. Gelukkig stelt Wim Teuling ons al snel gerust. Hij heeft het veld hoogstpersoonlijk goedgekeurd. Bovendien heeft hij er, door middel van uitgebreide documentatie ten aanzien van opstellingen en speltactieken, voor gezorgd dat beiden teams beslagen ten sneeuw zullen komen. Ondertussen ga ik er stiekem vanuit dat mijn vader rustig plaats zal nemen op de bank.

Even later blijkt niets minder waar. Hij staat in de basis. Samen met 13 anderen. Het is het eerste wapenfeit van de ‘wie niet fit is moet slim zijn’-tacktiek van de vaders. Versierde penalty’s. Goals door van het veld gestuurde spelers. Noem het gogme, noem het omkoping. Hoe het ook zij, de eindstand wordt bepaald op 2-2. Een geslaagde wedstrijd.

Het had het einde kunnen zijn, maar er wacht ons op dat moment nog een mooie avond in theater Frascati. In het theater worden de voetballers op effectieve wijze op hun gemak gesteld door middel van een gouden combinatie: patat en bier. Samen kijken we naar ‘Goal Dreams’, een documentaire over het Palestijnse elftal dat zich probeert te kwalificeren voor het WK van 2006. Voor de Palestijnse jongens die van over de hele wereld komen veel meer dan een sportieve uitdaging alleen.

Het meest indrukwekkende van de dag moet dan echter nog komen. Ilay gaat zijn voorstelling ‘Dit is mijn vader’ voor ons spelen. Een voorstelling die hij samen met zijn vader speelt en waarin hij “aan de hand van zijn vaders levensloop, samen met het publiek, op zoek gaat naar de verschillen in levenshouding tussen hen.” Op zich al een indrukwekkende en confronterende voorstelling, maar deze bewuste avond voor zowel Ilay als de aanwezige vaders en zonen een extra bijzondere ervaring.

De dag is inmiddels een mooie herinnering die mijn vader en ik, mede dankzij de schitterende foto’s die deze dag zijn gemaakt (door Rene den Engelsman), niet snel zullen vergeten.

Niek van Drie (Zondag 2, ASV Arsenal)
Via deze weg wil ik iedereen die deze dag mogelijk heeft gemaakt, ook namens mijn vader, hartelijk danken.
De foto’s van de teams en de vaders en zonen zijn de rest van dit seizoen te bewonderen in het clubhuis van ASV Arsenal.

Per 1 juli tot en met medio september zoeken wij voor de tournee van de locatietheatervoorstelling “Broer” een stagiaire geluid techniek voor assistentie bij de uitvoering van het geluid. De stagiair(e) wordt gedurende zijn/haar stageperiode begeleid door professionele technici die de technische eindverantwoordelijkheid over de voorstelling hebben.

Per 1 mei en tot en met medio september zoeken wij voor de tournee van de locatietheatervoorstelling “Broer” een stagiaire techniek, voor het (op)bouwen van het decor en assistentie bij de uitvoering van het lichtplan. De stagiair(e) wordt gedurende de gehele bouw van het decor en de tournee begeleid door professionele technici die de technische eindverantwoordelijkheid over de voorstelling hebben.

Per 1 mei en tot en met medio september voor de tournee van de locatietheatervoorstelling “Broer” een stagiaire productie. De stagiair(e) ondersteunt de productieleider in het creëren en behouden van overzicht over de organisatorische ontwikkeling en uitvoering van de productie “Broer” en het bijsturen van het proces waar nodig.

Aanmeldingen (CV + korte motivatiebrief) kan naar:
info@hetbeloofdefeest.nl

Het programma van De Week van de Belofte is bekend. Niet alleen heeft u de mogelijkheid om de delen die u nog niet heeft gezien alsnog te zien, ook laat het festival zijn licht schijnen op de thema’s van de voorstellingen door ze in een bredere context te plaatsen. Een context die o.a. twee interessante internationale voorstellingen aanbied. Klik hier voor het programma.

Van 26 t/m 28 oktober 2011 speelden wij met Dit is mijn vader op Festival Sens Interdits in Lyon (FR). Zoals we eerder in Parijs en Strasbourg deden, speelden we opnieuw in het Frans en het Engels door elkaar. Een bijzondere versie van de voorstelling omdat de twee taligheid voor een extra laag zorgt… Niet alleen werd de voorstelling zeer positief ontvangen door zowel pers als publiek, ook hebben we in Lyon samengewerkt met de anti-discriminatie organisatie LICRA. Samen met hen hebben wij een voetbal wedstrijd georganiseerd tussen vaders en zonen waarin Ilay en Gert ook mee speelde. De zonen vormden een al bestaand team van jongens die in het verleden hebben gediscrimineerd of gediscrimineerd zijn. Zij spelen in Lyon competitie en leren de verschillende culturen en achtergronden van elkaar beter kennen door met elkaar te voetballen. Zij hadden die middag hun vaders mee genomen om tegen hen te voetballen. Het werd een bijzondere wedstrijd waarin de vaders en zonen elkaar beter leerde kennen en Ilay en Gert even mochten participeren in hun wereld. Na de wedstrijd (die overigens met 8-4 werd gewonnen door de vaders) kwamen de meeste van deze mensen waarmee eerder was gevoetbald naar de voorstelling Dit is mijn vader kijken. Een voorstelling waarin vader en zoon (Gert en Ilay) een confrontatie aangaan over een al dan niet antisemitisch voorval tijdens de gedeelde voetbal geschiedenis van hen. De voorstelling kwam hard en raak binnen bij deze jongens. Nooit eerder hadden ze het thema (waar zij allemaal onderdeel van zijn) op zo’n manier ervaren. Mooie gesprekken, vele vragen en heftige emoties waren na afloop het gevolg van deze ontmoeting.

Met deze samenwerking hebben wij als Stichting Benyamini een eerste kleine stap gezet in de richting van een voor ons nieuwe toekomst. Dit is hoe wij  voortaan aan al onze voorstellingen de juiste context willen koppelen. Dit is mijn vader zullen we gaan spelen i.s.m. grote maatschappelijke partners als bonden en voetbalclubs. Hierdoor zullen we publieksgroepen als voetbalsupporters en (amateur)voetballers, mensen die met dit thema te maken hebben, bereiken. Dit doen we niet alleen door de voorstelling te spelen, maar juist door grote maatschappelijke projecten om de voorstelling heen te organiseren. Projecten rondom vaders en zonen en voetbal en discriminatie. Het eerste grote moment hiervoor is gepland in januari 2013 waar we een maand lang in de Rotterdamse Schouwburg staan. Dan organiseren we samen met vele verschillende partners een groot project waar we de gehele provincie Zuid-Holland in zullen betrekken. Zodat we in de toekomst vele mensen gaan bereiken voor wie de voorstelling belangrijk is, maar die wij nu op eigen kracht niet weten te bereiken.

Tijdens het Festival Le standard idéal in Parijs speelde Dit is mijn vader. De Spaanse televisie (RTVE) was erbij en maakte een reportage.

Bekijk hier het programma op RTVE (Spaanse Nationale tv) (Het begint op 17:05 min)

Op zondag 31 juli werd tijdens de afsluiting van rondreizend theaterfestival Karavaan in Schagen de winnaar van de Karavaan Publieksprijs 2011 bekendgemaakt. Ilay den Boer is met zijn voorstelling Janken en Schieten – Het Beloofde Feest deel II de publiekslieveling van Karavaan 2011.

Vandaag is door het Prins Bernhard Cultuurfonds bekend gemaakt dat Ilay den Boer samen met Wikke van Houwelingen en Joachim Robbrechts de Charlotte Köhler-theaterprijzen 2011 mogen ontvangen. Alle drie ontvangen ze de aanmoedigingsprijs voor jong talent. Hieraan zit een bedrag van twintigduizend euro verbonden. De jury over Ilay den Boer: “Ondanks zijn jonge leeftijd getuigt het werk van Den Boer van een scherpzinnige, geëngageerde visie.” Lees hier het hele juryrapport van de Charlotte Kohler Prijs 2011. Op 7 juli om 16:00 uur in het DeLaMar Theater in Amsterdam vind de prijsuitreiking plaats.

De nieuwste (jeugd) voorstelling Zoek het lekker zelf uit! in de reeks Het Beloofde Feest is positief ontvangen. Na de première in Utrecht was het publiek erg enthousiast en schreef de pers positief. Hieronder een greep uit de recensies. Vanaf volgend seizoen is de voorstelling door het land te zien. Klik hier voor de speellijst.

Recensie Annette Embrechts – De Volkskrant – Klik hier
“Geen makkelijke kost, wel urgent (…) hij blijft zijn toeschouwers brutaal bestoken met belangrijke vragen.”

Recensie Max Arian – De Brug – Klik hier
“Ilay den Boer is in Israël geboren, maar in Nederland opgegroeid. Hij maakt goud van de dilemma’s die dat oproept.”

Recensie Tuur Devens – theatermaggezien.be – Klik hier
“Speelsheid en ernst, drama en humor glijden ritmisch in elkaar over (…) ga dus zelf maar lekker kijken!”

Recensie Nina Slagter – cultureelpersbureau.nl – Klik hier
“Energiek, en met gevoel voor drama.”

Tijdens het festival Le Standard Ideal in MC93 Bobigny in Parijs is Dit is mijn vader zeer lovend ontvangen. De voorstelling werd als nieuw en controversieels ervaren door pers en publiek. De voorstelling heeft veel los gemaakt. Hieronder de eerste recensies.

(French) Recensie Sabine Larivière – Un Fauteuil pour l’orchestra – Klik hier
“A laisser couler ses larmes et faire le tour du périph…”

(English) Recensie Clare Shine – Financial Times – Klik hier
“It starts interactively, an artfully casual mix of the conversational and the confessional, but ends deadly serious, teetering between hatred and tenderness.”

(English) Recensie Michael Coveney – www.whatsonstage.com – Klik hier
“This Is My Father is an unusual, unsettling and deeply moving play”